16 Ekim 2014 Perşembe

Arkadaş(sız)lık

Susan Herbert
 


Pıtpıt yanımda yalanıyor, uyumaya hazırlanıyor. Sabahın bu güzel saatinde. Dışarıda güneşli sıcak bir sonbahar havası olduğunu evimin güneşsiz ve soğuk  odalarından beri hissediyorum. Yıllardır hissettiğim aynı şeyi yine hissediyorum, keşke...
Sırf kendim ile bütün gün kalmak hem de yıllarca...
Sabahın erken saatlerinden akşam okul servisi yolun başında gözükene değin bütün bir gün , sırf kendimleyim.
 Uzun yıllar , kendim ile baş başa olmayı öğretti. Uzun yıllar , gerektiğinde acımasız olabilen sabırlı bir öğretmenimdi...Uzun yıllar , kendi kendime yetmeyi öğretti. Uzun yıllar çok iyi bir öğreticiydi.
Ama tek başınalığımın hüznü...işte onu içimden hiç söküp atamadı, çok uğraştı ama başaramadı...

Pıtpıt çoktan uykuya daldı. Keşke uyumasaydı, sabahın bu güzel saatinde elimden tutup beni dışarı çıkarsaydı, başımıza sonbahar yaprakları düşerken çocuklar gibi gülseydik, tek başına sokaklarda insan gülemiyor ki...Sahilde hala çayı 75 kuruş olan o kahvede otursaydık, beş bardaklık zaman konuşsaydık,  gülseydik,  insan tek başına beş bardak içemiyor,  tek başına çay içerken, konuşamıyor...
Tamam Pıtpıt yine her zaman ki gibi yapalım, içimizde ki hüznü dışarı ( güneşli sonbahara) atalım.. Ben bir çay demleyeyim, baş başa içelim...

Önemli not: Sevgili blog arkadaşlarım teknik bir arızadan dolayı yorumları cevaplayamıyorum.(sertifika hatası filan gibi şeyler çıkıyor)
Ellerinizden tutamamış , birlikte kahkaha atamamış, çay içememiş, hatta yüzlerinizi görememiş
olsam da, sizler benim arkadaşımsınız...Beni hiç ummadığım bir anda sevince boğan, görünmez arkadaşlarım iyi ki varsınız...

11 yorum:

  1. Çok yakın oturuyoruz aslında, keske beraber oturup bir çay içebilseydik sahilde...

    YanıtlaSil
  2. Benim 10 senedir fiziksel olarak görmediğim arkadaşlarım var, bazıları daha uzun bir zaman.
    Ama aklıma geldiklerinde sms atıp "seni seviyorum" dediğimde, ardından hemen "ben de seniiii" diye cevap gelebiliyor.
    Biraz önce 6 senedir aynı ortama girmediğimiz bir arkadaşımla konuştuk. Benim çay sevmediğimi bile bilmiyor ama beni tanıyor.
    Mesafe ve görüşme sıklığı arkadaşlığımızı, birbirimizi anlamamızı, tanımamızı engellemiyor.
    Ve bu yüzden kendilerini daha çok seviyorum.

    Seni de seviyorum ve mutlu olmanı istiyorum.

    YanıtlaSil
  3. Öyle bir hayat oldu bizimki , herkes yapayalnız , mutsuz ,umutsuz ..Ödenmesi gereken faturalar , taksitler ,krediler ..Ne demiştin bir yazında Kredi kartı olmaması demek herşeyin azına razı olmak demek ,çok farkımız yok , üzme kendini :)

    YanıtlaSil
  4. keşke senin yanında olsam, senin arkadaşın olabilsem, kapını çalıp çay içmeye gelsem/çağırsam, yapabilsem, yıllar herşeyi öğretiyor insana maalesef, ama yalnızlık hep aynı acıtıyor insanı sevgiler elif

    YanıtlaSil
  5. Ah bir hayvanın dostluğu çoğu zaman bir insanın dostluğundan daha iyidir..

    YanıtlaSil
  6. oyle anliyorum ki oyle anliyorum ki
    boyle butun gunler kendimle basbasayim. hic guzel degil :(

    YanıtlaSil
  7. Arkadaş sahibi olmak, birileriyle konuşmayı özlediğimizde buluşabilmek güzel şey. Bugün tam da, yazdan beri yüz yüze gelemediğim bir arkadaşımla buluşmamıza denk geldi yazınız. İyi geldi bana. Siz de yalnız hissedince klavyenin ucunda, bir çay içimi mesafede olduğumu(zu) bilin istedim:)

    YanıtlaSil
  8. o kadar niyet etmemize rağmen bir türlü buluşamadık. senin yanında olmayı sana destek olmayı çok isterim Ayşe

    YanıtlaSil
  9. gündüz bir şekilde evde veya işte oyalanıyorum da akşam yalnızlığı bana daha dokunuyor.hele uzuun kış geceleri... gündüz ilişkileri daha geçici de aslolan akşamları birlikte geçireceğin insanlar diye düşünüyorum.

    YanıtlaSil
  10. O kadar güzel o kadar temiz kalbin var ki, seni sevmemek mümkün degil.

    YanıtlaSil
  11. Benle arkadas olurmusun Ayse abla.Gurbete geldim ve yasadigin herseyi bir yildir yasiyorum..Yanlizliga signiyorz herbirimiz:(ama bakinca hicbirimiz yanliz degilmisiz:(

    YanıtlaSil