17 Mart 2016 Perşembe

Sınıfın en güleryüzlüsü

Sınıfın enlerini seçmişler, Yunus,  sınıfın en güleryüzlüsü seçilmiş.
Okula sorduğum soruların üzerinden on gün geçti, en önem verdiğim soru; çocukların birbirlerini sevebilmeleri için, hissetmeleri için okulda bir ortam, bir ders, bir aktivite oluşturma istekleri, düşünceleri var mıydı? sorusuydu.
Okuldan geldiğinde hava kararmış oluyordu. Bir gün ışıklar kesilmişti, pencerenin önüne oturup yıldızları seyretmiştik. Karanlığa bakarken, küçük ışıkları ararken içinde sakladıklarını açıvermişti.
Arkadaşlar birbirlerine vurur mu?
Arkadaşlar birbirleri ile alay eder mi?
Canımın acıdığını hissedemiyor mu?
Üzüldüğümün farkına varamıyor mu?
 İçinde sakladığı bir karanlığını annesine açmış, annesi aydınlık getirebilir mi?
 Atatürk'ün ," Ben sporcunun zeki, çevik aynı zamanda ahlaklısını severim", sözünü okurken " bizim okul için ahlaklı olmak önemli değil, demişti. Nedenini söylemek istemedi.
Çok sonra boyama yaparken;" arkadaşlarını döven, oyuna katmayan, küçük gören, öğretmenine saygısızlık yapan birini, koşuda birinci oldu diye madalya töreninde alkışlamak çok zoruma gitmiş. Birinci olmak yeterli, ahlaklı olmaya gerek yok demişti.
 Daha bencil , daha yalnız, daha erdemsiz, daha güvensiz, daha hayalsiz çocuklar için mi bu eğitim sistemi?
Birbirlerini seven, hisseden çocuklar daha mı az önemli?
 Okul,Sınıf birincisi için hissettiği bu duyguyu  onların küçücük omuzlarına, ailelerine atarak kurtulamaz.


Yunus sınıfın en güleryüzlüsü seçilmiş, gülen yüzünün solmaması için , okul,çocuklarına sınıflarında sevgiyi yaşayabilecekleri, birbirlerini hissedebilecekleri bir ders, bir ortamı, aynı sınavlara gösterdikleri önem gibi düzenli, istikrarlı bir şekilde yapamaz mı?

http://sosyal.hurriyet.com.tr/yazar/ozgur-bolat_313/egitim-sistemi-teroru-engelleyebilir-mi_40070750

10 yorum:

  1. Ayşe yarama dokundun yine. Empati yeteneği gelişmiş çocuklar ezilmeye mahkum mu?Bu sistem içinde hümanist çocuk yetiştirdim diye cezalandırılıyorum.Ne olacak halimiz bilemiyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çocukların, özellikle hümanist çocukların gücüne inanıyorum, geleceklerini güzelleştirecekler:)

      Sil
  2. Ah Ayşe sordun gittin yine aklımda deli sorular:(

    YanıtlaSil
  3. Ayse hanim, yazinizi okurken, ilkokula gittigim caglari ve o yaslarda cektigim kalp agrilarini hatirladim gozlerim yasardi. Sistem her yerde ayni..ABD de yasiyorum..Cocuklarim, Universitenin deneme okullarina gittiler...Denemedikleri method kalmadi..Ama sizin istediginiz seylere hic ulasilamadi..ama sunu gozlemledim, ana sinifinda cocuklara, toplumsal yasam kurallari, kurallara saygi, birbirine saygi, sevgi, insanlik, hayvanlara merhamet beslemek, tabiata yakinlik gibi, meziyetler ogretiliyor yasatiliyordu. Cocuklara buyuk bir sevgi ve kisiligine saygi ile yaklasiyordu, ana okulu ogretmenleri..Odev hic yoktu..diger kardesler arasinda en sorunsuz olan ve o yuzden ihmal edilen kizim, benden cok ogretmenlerini seviyordu. hala da oyle...OZguven veriliyor..belki biraz fazla ama benim hic yasamadigim seylerdi..Ben onlardan cocuklarima nasil davranmam gerektigini ogrendim..

    kendi,ilk okul yillarim cok kotu gecmisti. Birinci sinifi koyde okumus, ikinci sinifa sehre gelmistik..arkadaslarim tarafindan, hep dislandim, hic kabu edilmedim. Bir seferinde camura yatirildim. Ogretmenime sikayet ettim. Ne dese begenirsiniz, "Ayse ile oynamayin ,o arkadasliktan anlamiyor" .
    orta okulda ise, benden bir sinif ilerde cok caliskan olan ablam sayesinde, itibar kazandim. Daha hic birsey yapmadan, ... kardesimisin,,cok iyi..cok farkli bir ortama ve cok farkli beklentileri olan farkli farkli hocalar.. cok calistim ve onlarin beklentilerini bosa cikarmadim..Kendime guven geldi..ama simdi geriye bakiyorum da sunu goruyorum. Cok calismistim ama ogrenmek icin degildi, yuksek not almak icin....evet amac oydu..Mudurumuz, bana zeki degil caliskan ogrenci lazim diyordu...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ne zor günler; ne kötü öğretmenler :(

      Sil
  4. Teşekkür ederim Irmak, paylaştığın anıların için...Çocuklarımız için daha güvenli, daha umutlu, daha mutlu gelecek istiyorum, üzerime düşen ne var diye kendimi sorguluyorum, ben oğlumun annesiyim onun karanlıklarını aydınlığa çevirmek istiyorum ama gücüm yetmiyor...

    YanıtlaSil
  5. ne kötü değil mi... benim de yeğenim başladıokul abu sene.. ondan da benzer cümleler duyuyorum.. ama işin kötü tarafı duyduğum cümlelerden biri şu ki nasıl cevap vereceğimi bilemedim bir an " yengee, beni dövmeye çalışıyorlardı, ama ben onları borulardan geçirdim, önleirne bakmıyorlardı düştüler. oh olsun. onlar da bnei kovalamsaydı dimii; aldılar cezalarını dimi yenge..."

    YanıtlaSil
  6. Maalesef ben kızımdan hergün şikayet dinliyorum. Birinde arkadaşları düşürmüş kafasını yere çarpmış, birinde itilmiş bacağını sıraya çarpmış, birinde sır paylaşılmamış, birinde dalga geçilmiş...
    Onu nasıl teselli edeceğimi bilemiyorum. Çoğu zaman bizim de başımıza geldi diyorum. Okullarda olur böyle şeyler diyorum. Ama maalesef acımasız bir nesil yetişiyor sanki.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. 'Okulda olur böyle şeyler'i ben de sık sık söylemek zorunda kalıyorum ama arkadaşlar arasında olur diyemiyorum. Arkadaşlığı sorgulamaya başlayalı artık söyleyemiyorum. Okuldaki arkadaşlık gerçek arkadaşlık değil demek zorunda kalıyorum.

      Sil